Tahsilat gelirle aynı şey değildir
Müşteriden gelen toplam para içinde KDV, stopaj etkisi, giderleri karşılayacak bölüm ve kişisel kazanç bir arada olabilir. Banka bakiyesinin tamamını harcanabilir gelir saymak vergi döneminde açık yaratır. Her tahsilat, işletme geliri ve emanet niteliğindeki vergi tutarları olarak ayrıştırılmalıdır.
Belge türü ve vergisel uygulama faaliyete göre değişebilir. Güncel yükümlülükler için mali müşavir ve GİB açıklamaları esas alınmalıdır.
Dört ayrı hesap mantığı
Pratik düzende vergi rezervi, işletme giderleri, kişisel ödeme ve acil durum tamponu ayrı izlenir. Fiziksel olarak dört banka hesabı şart değildir; aynı hesap içinde dört bütçe kategorisi de kullanılabilir. Önemli olan vergi için ayrılan tutarın günlük harcamaya karışmamasıdır.
Oranlar geçmiş beyan ve giderlere bakılarak belirlenir. Herkese uyan tek bir yüzde yoktur.
Kendinize sabit ödeme yapın
Gelirin yüksek olduğu ayda tamamını çekmek yerine son altı veya on iki ayın temkinli ortalamasına göre sabit kişisel ödeme belirlemek nakit akışını dengeler. Fazla kalan tutar düşük sezon, hastalık veya müşteri gecikmesi için işletme tamponunda tutulabilir.
Tek müşteriye bağımlılık yüksekse tampon süresi daha uzun seçilebilir.
Fatura tarihi ve tahsilat tarihini ayırın
Kâğıt üzerinde kazanılan gelir ile hesaba geçen para aynı ayda olmayabilir. Aylık plan hem kesilen belgeyi hem gerçek tahsilatı göstermelidir. Geciken alacaklar yaşlandırma tablosunda 0–30, 31–60 ve 60 gün üzeri olarak izlenebilir.
Yeni proje kabul ederken yalnız sözleşme bedeli değil, tahsilat takvimi ve giderlerin hangi tarihte yapılacağı değerlendirilmelidir.
Üç aylık kontrol
Gerçek vergi oranı, gider payı, müşteri yoğunlaşması ve tahsilat süresi üç ayda bir gözden geçirilmelidir. Varsayımlar değiştiğinde kişisel ödeme ve rezerv oranı güncellenir. Bu sistem vergi hesaplamasının yerine geçmez; sürprizleri azaltan bir nakit yönetimi çerçevesidir.